«MAMAN!...JE VOUDRAIS...»

(Paul - Jean Toulet)

 

-- Να πεθάνω, θέλω τώρα, Χριστέ μου,
εψιθύρισε τρυφερά.
-- Να πεθάνει κανείς από χαρά,
κυρία, δεν άκουσα ποτέ μου.

-- Αλλ' εκείνη, καθώς, άξαφνα ορθή
χάμου τον κορσέ της επατεί:
-- Ήταν όνειρο, λέει, και φρεναπάτη.
Α, πώς είχατε γυμνωθεί!

Πίσω