Επιστολή (19)

 

Πρέβεζα 6 Ιουλίου

Αγαπητέ Χαρίλαε,

Να για να δροσιστής. [Λίγες λέξεις σκισμένες] Μην παραξενευτής εάν μιαν των ημερών με ιδής καταφθάνοντα με το κλασικό μου μπαούλο. Έμαθα πως έκανες μια εμπορική πράξι. Σε καλή μεριά.

Σε φιλώ

Κωστάκης

Πίσω

 

@ Κάρτα που παριστανει θαλάσσια λουτρά. Ένα δελτάριο ακόμα είχε στείλει από την Πρέβεζα και στον Κλέωνα Παράσχο, που το μνημονεύει στο άρθρο του Κώστας Καρυωτάκης, δημοσιευμένο στην εφ. Πρωία 28 Ιουλίου 1928. Τις παραμονές της αυτοκτονίας, γράφει εκεί, μου είχε στείλει ένα σύντομο δελτάριο. Στις τρεις τέσσερις φράσεις που περιείχε, εύρισκε τον τρόπο να κάνει πνεύμα! Κι όμως θα είχε κιόλας αποφασίσει τη μοιραία του πράξη και η ψυχή του θα εξεχείλιζε από την τρομερώτερη θλίψη. Αλλ' έπρεπε να κρυφθή και τις τελευταίες του στιγμές ακόμη, να κρυφθή απ' όλους, γιατί τέτοια ήταν η φύση του και γιατί αυτό του επέβαλε η αξιοπρέπειά του. Πιθανότατα όμως την τελική απόφαση της τραγικής φυγής  του να την είχε πάρει άξαφνα τις τελευταίες δύο ή τρεις ημέρες της αυτού παραμονής του. Γιατί δύσκολα μπορεί να εξηγηθή πώς τέσσερες μόλις πρωτύτερα ημέρες, σε μια επιστολή του (Aπαντα, σελ 252), καλούσε και μένα, μαζί με άλλους δύο φίλους του να πάμε να τον ιδούμε, πώς στην πιο πάνω κάρτα μουμηνούσε, πως ο ίδιος θα ερχόταν στην Αθήνα, μια που επρόκειτο, καθώς είχα μάθει, να πα΄ρη 45 ημέρες άδεια, που κατόπιν την έλαβε κιόλας. Κι ακόμα, άλλο στοιχείο ενισχυτικό της άποψης αυτής, πώς είχε καταθέσει, όπως βεβαιώθηκα, στο κατάστημα της εκεί Εθνικής Τραπέζης 2000 δραχμές, τη μόνη (και, φυσικά, την τελευταία) κατάθεση που είχε κάνει σε ολόκληρη τη ζωή του. Για τούτην άλλωστε, υποκειμενική καθώς είναι η αφετηρία της ποίησής του, κάνει λόγο στο τελευταίο του ποίημα, την Πρέβεζα:

Βάσις, φρουρά, εξηκονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ' ακούσουμε την μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης.
Πρώτη κατάθεσις δρχαμαί τριάντα.

Αλλά κάποια εξήγηση, έστω και πιθανοφανής της μοιραίας του χειρονομίας θα μπορούσε ίσως να δοθη, αν γινόταν να δημοσιευθή χωρίς περικοπές το γράμμα εκείνο που είχε γράψει λίγη μόλις ώρς πριν μας αφήση. Από τη Διοίκηση της Χωροφυλακής της Πρέβεζας παρμένο, βρίσκεται στα χέρια μου ένα πιστό αντίγραφο ολόκληρου του γράμματος, που από τούτο ο αδελφός του ποιητή, εύλογα αξάλλου παράλειψε δύο μικρά αποσπάσματα όταν δημοσιεύθηκε.