Επιστολή (8)

 

Αθήναι, 14 - 1 - 26

Αγαπητέ Χαρίλαε,

Έλαβα προ ημερών, το γράμμα σου και σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου, ευχόμενος κι εγώ να περάσης με υγεία και χαρά το νέον έτος.

Σ' ευχαριστώ επίσης για την ευγενική σου πρόσκληση και λυπούμαι γιατί προς το παρόν δεν μπορώ να έλθω. Aδεια δεν επήρα γιατί εκατάλαβα ότι θα έφευγα μετά την επάνοδό μου από το Ιατροσυνέδριο, όπου είμαι ακόμη τοποθετημένος και θα ήθελα να είμαι εφ' όρου ζωής, λόγω... του όγκου της εργασίας που μου έχουν εμπιστευθή.

Ας ελπίσουμε ότι αργότερα, μετά την οριστική «διάλυση» του Υπουργείου μας, την οποίαν θα επληροφορήθης, θα μου δοθεί ευκαιρία ναρθω αυτού να καθήσω όσο θαχω διάθεση, αφού θα είμαι κ' εν διαθεσημότι (άνευ προθέσεως καλαμπουριού).

Τώρα πιστεύω πως είμαι καλά στην υγεία μου. Ένα μήνα, μετά την αναχώρησή σου, είχα πυρετό και οι γιατροί δεν μπόρεσαν να μου πουν ακριβώς τι  έχω. Φαίνεται ότι ήταν παράφυτος. Έπαυσα να βάζω θερμόμετρο κ' εξέφυγα από τα μιαρά τους χέρια.

Εσύ τι γίνεσαι; Πώς τα περνάς τώρα αυτού πέρα;

Η φιλενάδα σου η Λιλή δεν επανήλθε. Τη διαδέχθησαν κάτι κρεμανταλάδες αποτρόπαιοι την θέαν. Το μαντιλάκι της τοχεις αυτού; Τότε θα παρηγορείσαι οπωσδήποτε.

Εμείς εξακολουθούμε τη μονότονη ζωή που ξέρεις. Γραφείο, σπήτι, διάβασμα και κάθε Κυριακή συναυλία στο Κεντρικό. Απελπισία φίλε μου. Λείπει και η ελάχιστη όρεξη γλεντιού. Φαντάσου ότι άρχισα πάλι, έπειτα από τόσων ετών διακοπή, γερμανικά στη Γερμανική σχολή. και να ιδής που είμαι τακτικώτατος μαθητής και αρκετά επιμελής!! Βρίσκω κάποιο πικρό θέλγητρο ν' αναπολώ την ξένιαστη φοιτητική ζωή και να φαντάζωμαι ότι προπαρασκευάζω ακόμη το μέλλον μου, το οποίον επρόφθασε κ' έγινε ήδη παρελθόν, και τι γενναίον παρελθόν!

Περιμένω γράμμα σου

Σε φιλώ

Κωστάκης

Έχεις απ' όλους χαιρετισμούς

Πίσω

 

@ Το παραπάνω γράμμα ο Καρυωτάκης μου το έστειλε απαντώντας σ' ένα δικό μου, όπου και πάλι τον προσκαλούσα να έρθη με άδεια στη Δημητσάνα, εκεί που βρισκόμουν τότε, για να μου κάνη συντροφιά και να ξενοιάση κάπως, αφού μάλιστα πριν λίγους μήνες με είχε φιλοξενήσει στην Αθήνα, όπως αναφέραμε στα σχόλια της προηγούμενης επιστολής. Από το γράμμα τούτο, αξιοσημείωτο κυρίως για την παραστατική διαγραφή της μονότονης ζωής που συνέχεια περνούσε τότε, ένα του απόσπασμα δημοσιεύθηκε στα Aπαντα, σελ ΧΧΙΙΙ.