Επιστολή (6)

 

Αθήναι, 31 - 5 - 25

Αγαπητέ Χαρίλαε,

Έλαβα την κάρτα σου. Σ' ευχαριστώ για τας ευχάς σου, μα περσότερο γιατί με θυμήθηκες, έστω και τόσο αργά.

Σου είχα γράψει εν τω μεταξύ επανειλημμένως, αλλά, καθώς είσαι, φαντάζομαι... πολυάσχολος αυτού πέρα, δε μπόρεσες ν' απαντήσης.

Τι γίνεσαι, πώς τα περνάς; Εγώ απορώ πώς είχες την υπομονή να κάθεσαι χρόνια ολόκληρα στα βουνά και την ψηλή ραχούλα, εσύ που έλεγες και εφαίνετο ότι δεν θα μπορούσες να ζήσης μακριά από την Αθήνα.

Τώρα το καλοκαίρι δε σκέφτεσαι να κάνης κανένα ταξειδάκι; Τι διάολο, μήπως απεφάσισες να πλουτίσης;

Εγώ προσφέρω τας υψηλάς μου υπηρεσίας εις το Υπουργείον Υγιεινής, Πρόνοιας και Αντιλήψεως, παρακαλώ.

Παρέα κάνω καμιά φορά, το Νίκο και τον ξάδελφό μου Θόδωρο, αν τον θυμάσαι.

Κατα τα λοιπά, γραφείο και σπήτι.

Η ζωή μου είναι ένα ωραίο (τρόπος του λέγειν) ρολογάκι, το οποίον ο Παντοδύναμος έχει την καλοσύνη να κουρντίζη ακόμη κάθε πρωί.

Ο Θάνος είναι στην Ξάνθη. Τον μετέθεσαν τελευταίως εκεί επειδή είχε αναμιχθεί σε κάποια κίνηση των υπαλλήλων της Τραπέζης για την άυξηση των μισθών κλπ.

Σου αποστέλλω το τραγούδι που εζήτησες.

Γράψε μου πολλά νέα σου.

Χαιρετσιμούς από το Νίκο.

Σε φιλώ

Κωστάκης

Πίσω

 

@ Πόση ευσυνειδησία, μα και ικανότητα έδειξε ο Καρυωτάκης στο Υπουργείο Υγιεινής που καθώς γράφει υπηρετούσε τότε, φαίνεται καθαρά από μια πρόταση προαγωγής που του έκαναν κατόπι, της οποίας ένα απόσπασμα καταχωρήσαμε στα ʼπαντα, σελ ΧΧΥΙ. Ο Νίκος που αναφέρει ότι έκανε παρέα, είναι ο στενός του φίλος κ. Ν. Καράκαλος, συνταξιούχος τώρα ανώτατος δικαστικός. Ο ξάδελφός του Θόδωρός, είναι ο συνθέτης κ. Θ. Καρυωτάκης, τραπεζικός υπάλληλος εκείνη την εποχή. Όσο για το τραγούδι που μου έστειλε, πρόκειται για το με τον τίτλο: «Ιστορία», που κατόπι μπήκε στις Ελεγείες και Σάτιρες με αφιέρωση: Στον κ. Χαρίλαο Σακελλαριάδη. Περάστηκε και στα Aπαντα (σελ. 132) και κατόπι στα Aπαντα τα ευρισκόμενα, τομ. Α', σελ. 128, χωρίς όμως να αναγράφεται στις σημειώσεις (σελ. 227) ότι η πρώτη του δημοσίευση με τον επίτιτλο Καινουργιοι στίχοι και μαζί με το γνωστό σκίτσο του Καρυωτάκη από τον Ν. Καστανάκη, είχε γίνει στο περ. Κυριακή του Ελεύθερου Βήματος, 12 Δεκεμβρίου 1926, σελ. 5. Επίσης, ο επιμελητής της εκδόσεως τούτης σημειώνει (σελ. 232-233) ότι υποθέτει πως προηγήθηκε μια άγνωστη σ' αυτόν δημοσίευση του ποιήματος Συμφωνία εις Α μείζον, που έγραψε ο Καρυωτάκης για τον Μαλακάση. Πραγματικά, τούτο το ποίημα, μαζί με ένα άλλο, το Σταδιοδρομία, είχε δημοσιευθή στο πιο πάνω περιοδικό, 20 Νοεμβρίου 1927, σελ. 4, με τον επίτιτλο Έλληνες ποιηταί και την ακόλουθη σημείωση: Από το βιβλίο «Ελεγείες και Σάτιρες» που εκδίδεται προσεχώς. Επίσης, στην Κυριακή του Ελεύθερου Βήματος (18 - 12 - 1927, σελ. 4) υπάρχει η πρώτη δημοσίευση των ποιημάτων Εμβατήριον πένθιμον και κατακόρυφον και [Σα δέσμη από τριαντάφυλλα] που και τούτη δεν αναφέρεται στα Aπαντα τα Ευρισκόμενα. Καθώς φαίνεται, μαζί με τις προηγούμενες, πέρασαν απαρατήρητες κι οι δύο τούτες δημοσιεύσεις από τον επιμελητή της έκδοσης αυτής, μ' όλο που είχε υπόψη την Κυριακή του Ελεύθερου Βήματος, μια και σημειώνει (σελ. 227.133, 228.135 και 136.191) πως σ' εκείνο το περιοδικό είχαν πρωτοδημοσιευθή κάποια άλλα ποιήματα του Καρυωτάκη -- Τα ποιήματα Μικρή ασυμφωνία εις Α μείζον και Σταδιοδρομία τα έστειλε ο Καρυωτάκης για δημοσίευση στην Κυριακή του Ελέυθερου Βήματος ύστερ' από πρόταση του Κώστα Ουράνη, του αρχισυντάκτη αυτού του περιοδικού, να του δώση συνεργασία, και πήρε 75 δραχμές γι' αμοιβή, τη μόνη υλική παροχή που, καθώς μου 'λεγε γελώντας, είχε αξιωθή να λάβη ως τα τότε από τα τόσα ποιήματα που είχε δημοσιεύσει. Κατόπι, για τη μετάφραση του διηγήματος του Hoffman O Χαρτοπαίκτης, που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 1928 στοπεριοδικό της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας πήρε 600 δραχμές. Aλλα μόνο για να κερδίση χρήματα είχε κάνει με κάποια βιασύνη από το γερμανικό κείμενο τη μετάφραση τούτη. Γιατί από τις τρεις χιλιάδες δραχμές που έπαιρνε από το μισθό του, έδινε τις χίλιες κάθε μήνα στην αρκετά εξ άλλου άυπορη οικογένειά του, που μαζί με τούτη έμενε τότε κι έτσι δύσκολα πολλές φορές μπορούσε να αντιβγή στα ατομικά του έξοδα, πάντοτε αξιπρεπής και πάντα μ' εξαιρετική επιμέλεια καθώς ήταν ντυμένος. Γι' αυτόν τον λόγο τον Μάιο του 1928, θυμάμαι πως αναγκάσθηκε να πουλήση ένα πλούσιο βαλιτσάκι που πριν από χρόνια πολλά του είχε φέρει ο γαμπρός του από τη Γερμανία -- Μικρό απόσπασμα της επιστολής δημοσιεύθηκε στα Aπαντα, σελ. ΧΧΙΙΙ.

Ο επιμελητής της έκδοσης Aπαντα τα Ευρισκόμενα, Γ.Π. Σαββίδης, απάντησε στις "κατηγορίες" για σφάλματα και παραλείψεις εκείνης της έκδοσης που κάνει εδώ ο Σακελλαριάδης, με άρθρο του, γραμμένο στις 20 Νοεμβρίου 1971 (δηλαδή 5 ημέρες μετά την έκδοση αυτού του τεύχους της Νέας Εστίας), αλλά δημοσιευμένο δύο μήνες αργότερα, στις 15 Ιανουαρίου 1972, πάλι στη Νέα Εστία (τεύχος 1069), με τον τίτλο «Μικρή Απολογία [αντεπιθετική]», το οποίο αναδημοσιεύθηκε στο βιβλίο του Στα χνάρια του Καρυωτάκη, Εκδ. ΝΕΦΕΛΗ (σειρά Λογοτεχνία και Κριτική), Αθήνα, 1989, σελίδες 151-155.