Επιστολή (1)

 

Θ/νίκη 15 Νοεμβρίου

Αγαπητέ Χαρίλαε,

Γειά σου, αγάπη μου! Τι γίνεσαι; Πώς πάνε οι επιχειρήσεις των τριόδων; Τι γίνονται τα κορίτσια; επέτυχες το rendezvous που έλεγες στο Ζάππειο; Γράψε μου για όλα αυτά. Εγώ δυστυχώς δεν έχω κέφι τώρα να σου γράψω τίποτα. Η ζωή μου  άλλως τε είναι περσότερο μονότονη κι ελεεινή από όσο επίστευα και απ' όσο φαντάζεσαι. Κλαίγε με, Χαρίλαε, κλαίγε με, παιδί μου. Αρχίζω να βλαστημώ τη στιγμή που αποφάσιζα να φύγω από αυτού.

Γράψε μου πολλά και γράψε μου έτσι που να νομίσω για λίγο πως είμαστε μαζί και πως σ' ακούω να μιλάς γρονθοκοπώντας τον αέρα με τις χειρονομίες σου.

Σε φιλώ

Κωστάκης

Η διεύθυνσις μου: Α' Γραμμ. Νομαρχίας ή οδός Καπετάν Πατρίκη 32

Πίσω

 

@Το γράμμα τούτο, χαρακτηριστικό πάνω απ' όλα και για την αγαλήνευτη νοσταλγία της ζωής που περνούσε στην Αθήνα, μου το 'χε στείλει το Νοέμβριο του 1919 από την Θεσσαλονίκη, όπου είχε πάει τότε, μια κι είχε διορισθή, στις 31 Οκτωβρίου 1919, υπάλληλος στην εκεί Νομαρχία με τον αρκετά καλό βαθμό του α' γραμματέα. Ο διορισμός του έγινε μετά την προσωρινή  απαλλαγή του από το στρατό, αφού έτυχε να περιλάβη κι αυτόν η ευεργετική διάταξη της αναστολής της στρατιωτικής υπηρεσίας για τους φοιτητές της φιλολογίας. Στα Απαντα (σελ. ΧΧΥΙΙΙ) αναφέραμε πως είχε εγγραφή στη Φιλοσοφική Σχολή και για ποιον λόγο έκανε αυτήν την εγγραφή. Απόσπασμα της επιστολής δημοσιεύτηκε στα Απαντα, σελ. ΧΧ